Afsluiten in Engeland met een baan in de pocket!

In mijn laatste blog schreef ik dat ik voor 2-3 weken naar Nederland zou gaan voor rust en vakantie. Uiteindelijk werden dit drie weken vol (gezonde) spanning. Ik heb namelijk een sollicitatieronde bij KLM achter de rug. Inmiddels weet iederéén al dat ik de baan heb gekregen 🥳 toch wil ik even terugblikken en vertellen wat ik nou precies ga doen. Ook heb ik een aantal leuke dingen gedaan in deze drie weken.

Terug in Nederland

Bij terugkomst in Nederland heb ik eerst even van m'n tijd genoten dat ik niet met school bezig ben. Zo ben ik eerst met mijn Nederlandse Erasmus vrienden naar het klimbos en uit eten geweest. Dit was wederom heel gezellig en ik vond het klimbos zowaar erg leuk 🌲🌳

Metéén daarna ben ik met Kim een weekendje naar Westerland geweest. Dat ligt in Noord-Holland dichtbij de afsluitdijk. Hier hebben we een dag lekker gerelaxt op een prachtige camping dichtbij een strandje, een dag lekker op het strand bij Julianadorp gelegen, en zijn we een dag naar Texel geweest waar we een rondje Texel gefietst hebben. Super leuk!

De rest van mijn tijd in Nederland heb ik lekker genoten van het weer, mijn fiets en familie en vrienden. Gelukkig hoef ik niet voor lang afscheid te nemen, ik kom namelijk op woensdag 7 augustus definitief thuis. Ik vlieg dan met mijn nieuwe werkgever! Dat heeft mij wel behoorlijk wat spanning opgeleverd de afgelopen weken.

Sollicitatie en nieuwe baan

Ik had eerst in mijn rits aan vacatures (onder andere) gesolliciteerd als Aircraft IT Engineer. Een functie die zich bezighoudt met de verbondenheid van het vliegtuig via internet (voor het uitlezen van onderhoudsdata op afstand) en met WiFi aan boord voor crew en passagiers. Helaas viste ik hier achter het net, maar werd ik wel getipt dat ik toch écht op een andere functie moest solliciteren. Ik werd op z’n zachtst gezegd gescout, zoals dat dan heet. Ik had nog niet op die functie gereageerd, want ik vond zes sollicitaties wel erg veel, en hij stond immers al langer open. Wijze les: je moet nooit tot het laatst wachten. Echter, na wat inlezen leek mij dit ook een hele leuke functie en de sollicitatie ging de deur uit.

Erg spannend! Dat je bent gescout zegt natuurlijk nog niet alles, maar ik had wel hoop deze keer. Op woensdagochtend 2 juli kwam dan het verlossende telefoontje: “Meneer De Haan, we willen u graag uitnodigen om op gesprek te komen.” Op maandag 7 juli had ik dan ook mijn allereerste sollicitatiegesprek. Spannend! Maar gelukkig mocht ik met mama’s karretje naar Schiphol, wat een hoop stress wegnam! Het was een onwijs leuk gesprek, met hele leuke mensen, en ik had een erg goed gevoel. Hierna volgde het wachten... Krijg ik een tweede gesprek? Was het goed genoeg? Voelde de manager ook dezelfde vibe en klik?

Dat verlossende telefoontje kwam nog geen 24 uur later. Hij vond het ook leuk en wilde me graag uitnodigen voor een tweede gesprek, met de directe collega’s in Hangaar 11! Super spannend. Wat kan ik verwachten?! Ik ben van de zenuwen gewoon aan het studeren geslagen en heb me voorbereid alsof ik een tentamen kreeg over mezelf en mijn vakkennis. Achteraf was dit helemaal niet nodig. Ik heb op maandag 14 juli met twee mensen van de afdeling een onwijs leuk gesprek gevoerd. Kennismaking, verdieping in de functie en een rondleiding! Ik mocht van Kim met Kees (haar Skoda) naar Schiphol! Dit verloste mij wederom van veel spanning, desalniettemin was ik enorm zenuwachtig. Door de spanning kon ik niet goed meer aanvoelen hoe het ging en vrat ik mezelf op na het gesprek... Het was allemaal nieuw, moeilijk en spannend voor mij.

Net na de lunch ging de telefoon al! Met trillende handjes nam ik op. Ik moest eerst maar eens vertellen wat ik er zelf van vond, maar daarna kwam al het beste nieuws uit 2025: “Ik wil je graag een baan aanbieden bij KLM!” Ik heb van schrik gehuild toen ik de telefoon neerlegde; alle spanning viel van me af. Nog diezelfde middag kreeg ik mijn arbeidsaanbodgesprek en mijn aanbod in de mail. Ik ben maar direct akkoord gegaan – het was immers een aanbod dat ik niet kon afslaan: een leuke functie bij KLM, in een leuk team, dicht bij de vliegtuigen. De mooie arbeidsvoorwaarden waren een beetje bijzaak, maar ik mag zeker niet klagen. Mijn geluk kan niet meer op: 2025 is mijn jaar! Nu hopen dat alle formaliteiten ook stressvrij en soepel afgerond worden en ik straks lekker kan beginnen!

Maar wat ga je doen dan?

Ik ga proberen op papier te zetten wat ik nou ga doen. In officiële termen word ik Aircraft Structures Engineer. In gewone taal ben ik technisch specialist (ingenieur) voor de structuur van het vliegtuig: de vleugels, de staart, de romp, de ramen en de deuren. Mijn baan begint waar die van de monteurs ophoudt. Ik lever technische (theoretische) ondersteuning aan de monteurs. Dat varieert van het uitvoeren van technische analyses en het oplossen van complexe vraagstukken tot het juridisch afdichten van alles rond de luchtwaardigheid van het vliegtuig.

Ik houd me vooral bezig met schade en reparaties aan metaal of composiet (denk aan het materiaal van een carbon racefiets), en soms moet er iets aangepast worden (een modificatie) om het toestel veilig te houden. Uiteindelijk ben ik de brug tussen de technische kennis, de fabrikant en de monteurs die de reparatie of aanpassing daadwerkelijk uitvoeren. Ik kom te werken in Hangaar 11 (en ook een beetje 12) op Schiphol-Oost. Dit is een L-vorm waarbij de korte kant H12 is en de lange kant H11, mijn bureau staat in H11.

De komende weken staan nog even in het teken van de puntjes op de i zetten in Engeland, en het hier netjes af te sluiten. Gelukkig hoef ik niet lang alleen te zijn. Ik ben donderdag jarig en dan komt Kim mij zowaar vergezellen! Super leuk om m'n verjaardag niet alleen te vieren en heb er super veel zin in! Ook ga ik nog één keertje naar de stad waar ik nooit genoeg van krijg: London! Daarna kom ik naar huis en zal ik weer moeten wennen aan het definitief terug zijn en aan m'n nieuwe hoofdstuk: werken tot m'n pensioen 😂

Tot snel weer 😉